صندل‌های ارگانیک پرینت سه بعدی شده

صنعت پوشاک پس از صنعت نفت بزرگ‌ترین آلایندۀ محیط زیست به شمار می‌رود و ده درصد گازهای گلخانه‌ای تولید و منتشر شده در جهان حاصل از صنعت پوشاک هستند. به طور کلی نبود فرهنگ و صنایع ماندنی مرتبط با پوشاک آسیب زیادی به محیط زیست وارد می‌کند و به همین دلیل بسیار به دنبال پیدا کردن روش‌هایی هستند که لباس‌ها، کفش‌ها و مواد اولیه بهتری ساخته شود و به حفظ محیط زیست کمک کند. لوسی تریناروا در رشتۀ ارتباطات چند رسانه‌ای  تحصیل کرده است  در این پروژه با شرکت تولیدی مواد اولیۀ فیلامنتوم همکاری کرده است تا صندل‌های ارگانیک پرینت سه بعدی خود را گسترش دهد. همانطور که از اسم آن مشخص است، این مجموعه کفش ارگانیک ساخته شده است تا استفاده از مواد اولیه ماندنی‌تر برای ساخت پوشاک، کفش‌ها و سایر وسایل تزئینی جا بیفتد. خط تولید آزمایشی این صندل، کفی‌های کفش را از مواد اولیه flexfill 98a،  و رویۀ آن را از مالای یا همان ماده شناخته شده به عنوان چرم نارگیل  و پینیاتکس که یک پارچه طبیعی از برگ‌های آناناس است می‌سازد.

لوسی تریناروا در این باره می‌گوید :«اگر من یک محصول را تولید کنم یا بخرم برایم مهم است دکه بدانم داستان پشت آن چیست. اینکه چگونه می‌تواند به کسی کمک کند و اینکه چگونه از بین خواهد رفت. ما برای همۀ قدم‌های خود مسئولیم، کفش‌هایی که در این مجموعه ارگانیک ساخته شده‌اند بر یک قاعده ساده استوارند، در پایان زندگی آن  می‌توانید آن را جدا کنید، قسمت بالایی صندل را می‌توانید تبدیل به کامپوست کنید و کفی آن را می‌توانید بازیافت کنید و دوباره از آن استفاده کنید.»

الهام‌گرفته از جنوب هند

لوسی برای ساخت این مجموعه از سفر خود به جنوب هند الهام گرفته است. هنگامی که او یک دورۀ کارآموزی در استودیوی طراحی مواد زیستی مالای می‌گذراند با ماده اولیۀ مالای آشنا شد. این ایده بعدها تبدیل به پروژۀ تولید مجموعه کفش از مواد اولیه زیست‌تخریب‌پذیر شد. مالای یک ماده اولیه صددرصد زیست‌تخریب‌پذیر است که انعطاف‌پذیر، ماندنی و ضد آب است. این ماده به طور کاملا طبیعی از نارگیل گرفته می‌شود و بافتی شبیه به چرم‌ دارد. علاوه بر آن پینیاتکس که از فیبر حاصل از برگ آناناس ساخته می‌شود که یک پسماند کشاورزی محسوب می‌شود و به عنوان یک جایگزین برای چرم استفاده می‌شود. با این مواد اولیه لوسی تصمیم گرفت یک صندل بسازد که با دمای گرم و مرطوب هند سازگار باشد.

 صندل‌های ارگانیک پرینت سه بعدی شده

کانسپت اولیه این مجموعه از تز دانشگاهی لوسی رشد کرد. موضوع تز او زیاده‌روی‌های سه بعدی بود. او در این باره می‌گوید من ابتدا در دانشگاه با ساخت مدل‌های سه بعدی و استفاده از پرینترهای سه بعدی در دانشگاه آشنا شدم. و اینکار یک چالش واقعی برای من بود. با این برخورد او توانست یاد بگیرد از پرینتر سه بعدی استفاده کند و با نرم‌افزار سه بعدی بلندر کار کند. او ادامه می‌دهد: سپس من در دانشگاه هنر و طراحی اورشلیم یک کورس سالیدورکس گذراندم.

او هنگامی که به دنبال یک مواد اولیه میگشت که برای پشتیبانی از کفش‌های طبیعی خود استفاده کند او Flexfill 98A، Flexfill 92A را کشف کرد.صندل‌های ارگانیک پرینت سه بعدی

کفی‌های پرینت‌شده با فلکسفیل ۹۸ کرم رنگ

Flexfill یک متریال از فیلامنتوم است که یک طیف از مواد اولیه انعطاف‌پذیر TPU ارائه می‌دهد که قدرت کششی بالایی دارند، در برابر سایش مقاوم هستند  و خورده نمی‌شوند. فلکسفیل ۹۸َa و فلکسفیل ۹۲A در میزان انعطاف با یکدیگر تفاوت دارند. هرچند هردو در برابر رطوبت مقاومت دارند. این مواد اولیه برای قطعات تحت فشار، درپوش‌ها و کفی کفش‌ها مناسبند.به همین دلیل یک گزینه مناسب برای این مجموعه به شمار می‌روند.

قابل بازیافت‌بودن فلکسفیل نیز یک فاکتور مهم برای لوسی بود، اینکه این ماده قابلیت پراسس شدن و استفاده مجدد دارد و زباله تولید نمی‌کند با کل مفهوم مانایی کفش هماهنگی دارد. لوسی در این باره می‎‌گوید: حتی آدیداس هم برنامه دارد که یک مجموعه کفش از ماده TPU بسازد و با این شعار آن را به بازار عرضه کند: ساخته‌شده برای دوباره ساخته‌شدن.

یک جفت از کفش‌های اولیه این برند که با همکاری با شرکت طراحی و مواد اولیه مالای ساخته شده است در موزۀ Victoria and Albert در لندن در حال نمایش است. این کفش در مجموعه‌ای با عنوان غذای بزرگتر از بشقاب نمایش‌ داده می‌شود. این نمایشگاه درمورد کاربردهای خلاقانه از غذا برای ماندگاری در آینده را بررسی می‌کند این پروژه در مهر-آبان ۲۰۱۹ برگزار خواهد شد.

 

صندل‌های ارگانیک پرینت سه بعدی

۵/۵ (۱ Review)

نظرات کاربران